Ambitiekaart

Als vevolg op de feitenkaart nu de ambitiekaart. Hoe is deze ontstaan? Wat is het? En waar gebruiken we het voor?

Ontstaan

De ambitiekaart is zo’n  5 – 6 jaar geleden ontstaan. Bij het project ‘Programma Duurzaam Zoetermeer’ werd ik gevraagd naast een rapportage te kijken of het mogelijk was het programma in een overzichtelijk schema te vertalen. Een uitdaging die tot een mooi resultaat leidde. Niet alleen was het schema een mooie overzichtelijke samenvatting geworden, het ging een eigen leven leiden en werd meer gebruikt dan de onderliggende rapportage. Na Zoetermeer volgde er enkele projecten in Brabant en daarna ambitiekaarten bij diverse gemeenten. Was het in eerste instantie gemaakt voor een beleidsplan, het werkt ook zeer goed bij concrete (ruimtelijke) projecten. Toverwoorden bij de ambitiekaart compact en overzichtelijk.

Wat is het?

Zoals gezegd een overzichtelijke samenvatting van wensen en ambities. Wat mij betreft zou het altijd uit twee delen moeten bestaan. Een inhoudelijk deel en een procesmatig deel. De focus van opdrachtgevers ligt nogal eens bij de inhoud waardoor het procesmatige deel helaas een ondergeschoven kindje wordt. Wat mij betreft zijn beide even belangrijk. Een aantal voorbeelden is te vinden bij visualisaties.

Inhoudelijk gaat het allereerst om een globale visie, één kreet die weergeeft waar de ambitiekaart over gaat, bijvoorbeeld “Een Duurzame en Gezonde Sschool”. Daarna maken we onderscheid in een aantal thema’s of principes. Waar gaat het om op hoofdlijnen, wat zijn de belangrijkste zaken, wat willen we bereiken? Vervolgens kan per thema / hoofdgroep een set ambities opgenomen worden. Zoveel mogelijk gerubriceerd in subthema’s. Het lijkt eenvoudig maar vaak is het een heel proces van verzamelen, structureren, schrappen, herformuleren, bespreken en nogmaals toevoegen, schrappen en herformuleren. Het streven is altijd ondubbelzinnig duidelijk te maken wat er bereikt moet worden en dat binnen een hele heldere structuur (overzicht). Beeldmateriaal kan een inhoudelijke toevoeging zijn omdat het ook de sfeer weer kan geven waar men naar streeft.

Omdat vooral bij ruimtelijke projecten veel verschillende partijen betrokken zijn is het ook belangrijk afspraken te maken over het verdere proces. Als eerste gaat het om afspraken over het vervolg, bijeenkomsten, planning, deelnemende partijen, wat het mag kosten etc. Als tweede gaat het om procedures voor toekomstige besluiten. Wat doen we als één van de partijen af wil wijken van de ambities? Wat doen we als de kosten en baten van een investering in duurzame ontwikkeling onevenredig over partijen verdeeld zijn. Ook zaken als monitoring en borging (welke instrumenten zetten we in) horen hierbij. In de praktijk ontbreekt het nog vaak in de ambitiekaarten, verbetering is dus nog nodig.

Waarom?

Als eerste zie ik de ambitiekaart als een belangrijk communicatiemiddel. Tussen partijen, naar buiten toe en vooral naar nieuwe partijen die in een proces aanschuiven. De ambitiekaart laat zien welke ambities er liggen en kan een belangrijke functie vervullen in het borgen van de ambities. Als tweede is het een procesmatig instrument. Bij het maken van een ambitiekaart word je gedwongen tot de kern te gaan, wat willen partijen nu echt? Door ambities beknopt op te schrijven is er geen mogelijkheid om er omheen te draaien. Iedereen blijft scherp en weet waar hij of zij voor kiest. De eindconclusie is wat mij betreft toch wel dat het eindresultaat net zo belangrijk is als het proces om de kaart te maken. Dus communicatie- én procesinstrument.

Bookmark the permalink.

Comments are closed.